Reis over de Aarde
13.7
bladzijde 7 van 8
Ompoling
Hoger naar het noorden wordt de natuur karig. De schaarste aan vegetatie en warmte betekenen wezenlijke beperkingen voor mens en dier en de bescherming tegen de klimatologische omstandigheden voert de boventoon. Veel energie wordt geïnvesteerd in voorzorgsmaatregelen tegen de barre omstandigheden. Alles is gericht op overleven. Het zonnige is hier naar de achtergrond geraakt, evenals het verdwijnen en opgaan in de groep. Weliswaar is de groep belangrijk als overlevingsvorm, maar het individu is hier wel gedifferentieerd en kent zichzelf. De eigen subjectieve ervaring van een enkel individu (de Sjamaan) kan zelfs richtinggevend worden voor de hele groep. Dit leidt ertoe dat in deze psycho-sociale structuur een officieel, algemeen geldend Godsbeeld niet voor handen is. Dit is vervangen door de aanwijzingen van de Sjamaan. *
Het Godsbeeld is hier dus losgemaakt van de traditie en in handen gegeven van het persoonlijke en situationele: De Sjamaan wordt alleen geraadpleegd wanneer men dat nodig vindt.
Individualiteit
In het hoge noorden ligt de nadruk op het geïsoleerd-individuele. Saturnus is hiervoor het instrument bij uitstek. Deze werkt nu echter per individu uit. Een te zwakke Saturnus brengt onvoldoende ruggengraat en standhouden. Het gevoel van verloren-zijn overheerst evenals de behoefte weg te vluchten uit de realiteit. Depressie en drankzucht treden onder de Scandinavische volken algemeen op.
Bij een meer uitgekristalliseerde Saturnus overweegt het naar binnen keren van de zintuigen. Iedere Sjamaan in opleiding kent de risico's die ook deze Saturnus met zich meebrengt (waarover later meer). Saturnus laat zich in deze streken niet meer vermengen. Een beetje souplesse is niet meer mogelijk; hij heerst absoluut.
Uitkristallisatie
Zo zien we van de evenaar naar het noorden in de psychosociale verhoudingen de individualisatie en uitkristallisatie van het Ik stap voor stap te voorschijn komen. Reizend van de evenaar naar de polen en weer terug beleven we zo in vogelvlucht het Ik-proces in zijn aanvankelijke uitkristallisatie en latere overgave. Per zône herkennen we de achtereenvolgende beelden en projecties die daarvan, zowel in de individuele als in de collectieve opvattingen, uitgaan. De culturele waarden binnen zo’n psycho-sociale zône krijgen hun betekenis binnen deze collectieve projecties. De achtereenvolgende stadia die we zo langs de meridianen te voorschijn zien komen zijn als geheel een uitbeelding van het Ik-proces.
Geen absolute waarheid
Aangezien het bij deze waardebepalingen steeds weer gaat om Ik-projecties kan er geen sprake zijn van een absolute objectiviteit hoewel daarop wel vaak aanspraak wordt gemaakt.
In verband hiermee moeten we ons ook blijven bedenken dat dit laatste ook geldt voor het wetenschappelijk bedrijf: ook daarin is de bewijsvoering alleen maar geldig binnen de denkkaders die vooraf door de wetenschap-zelf werden vastgesteld.
literatuurlijst, onderwerpen per pagina, woordenlijst, afbeeldingen,